«Ουντίνε»

 

Η «Ουντίνε» (UNDINE) είναι το διασημότερο έργο του ΦΡΙΝΤΡΙΧ ΝΤΕ ΛΑ ΜΟΤ ΦΟΥΚΕ (FRIEDRICH DE LA MOTTE FOUQUÉ) και αποτελεί ένα από τα πιο εμβληματικά παραμύθια του γερμανικού ρομαντισμού.

Εδώ είναι μια αναλυτική παρουσίαση του έργου και του δημιουργού του:

---

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: ΦΡΙΝΤΡΙΧ ΝΤΕ ΛΑ ΜΟΤ ΦΟΥΚΕ

Ο Φουκέ (1777–1843) ήταν Γερμανός συγγραφέας γαλλικής καταγωγής (απόγονος Ουγενότων). Υπήρξε ένας από τους πρώτους και πιο δημοφιλείς εκπροσώπους της ρομαντικής σχολής στη Γερμανία. Το έργο του διακατέχεται από ιπποτικά ιδεώδη, μεσαιωνική ατμόσφαιρα, θρύλους και το υπερφυσικό στοιχείο.

---

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ «ΟΥΝΤΙΝΕ»

Το έργο εκδόθηκε το 1811 και αφηγείται την ιστορία της Ουντίνε, ενός πνεύματος του νερού (νεράιδας των γλυκών υδάτων), η οποία για να αποκτήσει αθάνατη ανθρώπινη ψυχή πρέπει να παντρευτεί έναν θνητό.

• 
  
  Η Συνάντηση: Η Ουντίνε υιοθετείται από ένα ζευγάρι ηλικιωμένων ψαράδων. Κάποια στιγμή, ο ιππότης Χούλντμπραντ φτάνει στην καλύβα τους και την

CARMINA BURANA: ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟΥ ΕΠΟΥΣ – ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΤΩΝ ΓΟΛΙΑΡΔΩΝ ΣΤΗΝ ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΤΟΥ CARL ORFF

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ: ΟΙ ΠΕΡΙΠΛΑΝΩΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΔΙΑΝΟΗΣΗΣ

Η ιστορία των CARMINA BURANA (ΚΑΡΜΙΝΑ ΜΠΟΥΡΑΝΑ) δεν ξεκινά σε κάποια αίθουσα

συναυλιών του 20ού αιώνα, αλλά στις οδούς της μεσαιωνικής Ευρώπης του 11ου, 12ου και 13ου αιώνα. Οι δημιουργοί των κειμένων ήταν μια μοναδική κοινωνική και πνευματική ομάδα: οι ΓΟΛΙΑΡΔΟΙ (GOLIARDS). Πρόκειται για περιπλανώμενους σπουδαστές, κληρικούς που είχαν εγκαταλείψει τα μοναστήρια τους και διανοούμενους της εποχής που κινούνταν μεταξύ των μεγάλων πανεπιστημίων της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ιταλίας.

Οι Γολιάρδοι έγραφαν σε μια εποχή απόλυτης θεοκρατίας, όμως η πένα τους ήταν γεμάτη αμφισβήτηση, σαρκασμό και πάθος για τη ζωή. Τα κείμενά τους, γραμμένα κυρίως στα ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΑ ΛΑΤΙΝΙΚΑ, αλλά και σε διαλέκτους των ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ και ΓΑΛΛΙΚΩΝ, αποτελούν έναν καθρέφτη της ανθρώπινης ύπαρξης. Υμνούσαν τον έρωτα, τη φύση, το κρασί και τον τζόγο, ενώ ταυτόχρονα εξαπέλυαν δριμύτατες επιθέσεις κατά της διαφθοράς της Εκκλησίας και της ηθικής υποκρισίας της εποχής.

Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ CODEX BURANUS

Το πολύτιμο χειρόγραφο που περιέχει αυτή τη συλλογή, γνωστό ως CODEX BURANUS, παρέμεινε στην αφάνεια για εκατοντάδες χρόνια. Φυλασσόταν στη βιβλιοθήκη του αβαείου των Βενεδικτίνων μοναχών στο BENEDIKTBEUERN της Βαυαρίας. Η επανεμφάνισή του στο φως της ιστορίας συνέβη το 1803, κατά τη διάρκεια της μεγάλης κοσμικοποίησης των μοναστηριών στη Γερμανία.

Ο άνθρωπος που το ανακάλυψε ήταν ο βιβλιοθηκάριος JOHANN CHRISTOPH VON ARETIN. Καθώς κατέγραφε τους θησαυρούς του μοναστηριού που περνούσαν στην κατοχή του κράτους, βρέθηκε μπροστά σε έναν τόμο που διέφερε από τα συνηθισμένα θεολογικά κείμενα. Το χειρόγραφο μεταφέρθηκε στο Μόναχο, όπου σήμερα φυλάσσεται στην Κρατική Βιβλιοθήκη της Βαυαρίας.

Το όνομα με το οποίο γνωρίζουμε το έργο σήμερα δόθηκε το 1847 από τον λόγιο JOHANN