Η ανθρωπιστική και αντιφασιστική στάση του Roger Waters αποτελεί τον συνδετικό ιστό
ολόκληρου του έργου και της προσωπικότητάς του.
1. ΟΙ ΒΙΩΜΑΤΙΚΕΣ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΜΟΥ
Η Οικογενειακή Κληρονομιά και η «Απώλεια»
Ο αντιφασισμός του Waters είναι άμεσα συνδεδεμένος με την οικογενειακή του τραγωδία.
Ο Waters μεγάλωσε με την αίσθηση ότι ο φασισμός δεν είναι μια αφηρημένη έννοια στα βιβλία ιστορίας, αλλά η βίαιη δύναμη που του στέρησε τον πατέρα. Η μητέρα του, Mary, αριστερή εκπαιδευτικός και ακτιβίστρια, του εμφύσησε την αρχή: "Όταν βλέπεις μια αδικία, διαβάζεις, μαθαίνεις και μετά παίρνεις θέση. Δεν υπάρχει η επιλογή της ουδετερότητας."
Το Εκπαιδευτικό Σύστημα ως Μικρογραφία του Αυταρχισμού
Στο The Wall (1979), ο
Ο ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΤΗΣ ΡΟΚ
αποτυπώνει πώς ο φασισμός δεν ξεκινά απαραίτητα από τα πολιτικά κόμματα, αλλά καλλιεργείται στους θεσμούς που συνθλίβουν την ατομικότητα.
2. Η ΤΕΧΝΗ ΩΣ ΟΠΛΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ
Η Αλληγορία του The Wall
Στο δεύτερο μέρος του The Wall, ο κεντρικός χαρακτήρας Pink καταρρέει ψυχολογικά, απομονώνεται και μετατρέπεται σε φασίστα ηγέτη μιας παραστρατιωτικής οργάνωσης.
Ο Waters χρησιμοποιεί αυτή την τροπή για να αναδείξει έναν κρίσιμο ψυχολογικό μηχανισμό: η προσωπική τραυματική απομόνωση και ο φόβος, όταν τροφοδοτηθούν από την εξουσία, μεταλλάσσονται σε μίσος, ρατσισμό και φασιστικό φανατισμό.
Η Σκηνική Σάτιρα του "Nazi Uniform"
Στις συναυλίες του (όπως στην περιοδεία This Is Not a Drill), ο Waters εμφανίζεται στη σκηνή φορώντας μια μαύρη δερμάτινη καπαρντίνα με περιβραχιόνιο που φέρει τα διασταυρούμενα σφυριά — μια ξεκάθαρη σάτιρα και προσομοίωση του ναζιστικού ολοκληρωτισμού.
Αν και ορισμένοι επικριτές προσπάθησαν να παρερμηνεύσουν την εικόνα αυτή, η σκηνική αυτή παρουσία αποτελεί θεατρική καταγγελία: τοποθετεί τον καλλιτέχνη στη θέση του τυράννου για να αποδομήσει τη δημαγωγία, την επικίνδυνη γοητεία της μαζικής υστερίας και τον ολοκληρωτισμό.
3. Η ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ
Δικαιώματα του Ανθρώπου πάνω από Εθνικά Σύνορα
Η ανθρωπιστική προσέγγιση του Waters εδράζεται στην Οικουμενική Διακήρυξη για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (1948). Για τον Waters, δεν υπάρχουν «δικοί μας» και «ξένοι» νεκροί.
Στο τραγούδι "Us and Them" (Dark Side of the Moon), στηλιτεύει τον παραλογισμό των συνόρων και των πολέμων όπου οι απλοί άνθρωποι πεθαίνουν για τις γεωπολιτικές σκακιέρες των ηγετών.
Στο "The Gunner's Dream" (The Final Cut), διακηρύσσει το όραμα για έναν κόσμο όπου "κανείς δεν θα δολοφονεί παιδιά, και όπου όλοι θα μπορούν να εκφράζουν την άποψή τους χωρίς τον φόβο της βίας".
Αγώνας για την Παλαιστίνη και το Κίνημα BDS
Η πιο έντονη πτυχή του ανθρωπιστικού του ακτιβισμού τις τελευταίες δεκαετίες είναι η αταλάντευτη υποστήριξή του στον παλαιστινιακό λαό.
Είναι ηγετική φυσιογνωμία του πολιτιστικού μποϊκοτάζ (BDS), υποστηρίζοντας ότι οι καλλιτέχνες οφείλουν να μην εμφανίζονται σε κράτη που παραβιάζουν συστηματικά τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Δηλώνει σταθερά ότι η κριτική του στρέφεται κατά των κυβερνητικών πολιτικών και όχι κατά θρησκευτικών ή εθνοτικών ομάδων, καταδικάζοντας κατηγορηματικά τον αντισημιτισμό.
4. ΣΥΝΟΨΗ: Ο ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΤΗΣ ΡΟΚ
Η αντιφασιστική και ανθρωπιστική στάση του
Ο ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΤΗΣ ΡΟΚ
συμπυκνώνεται στη βαθιά του πεποίθηση ότι η τέχνη έχει καθήκον να είναι πολιτική και να ενοχλεί.
Δεν δίστασε να ρισκάρει την εμπορική του δημοφιλία, να έρθει σε σύγκρουση με εταιρείες, να υποστεί ακυρώσεις συναυλιών και να δεχθεί σφοδρές επιθέσεις από τα ΜΜΕ. Για τον Waters, η σιωπή απέναντι στην καταπίεση είναι συνεννοχή, και το τείχος του φασισμού πρέπει να αποδομείται καθημερινά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου