ΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ ΤΟΥ JEAN-AUGUSTE-DOMINIQUE INGRES

 

ΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ ΤΟΥ JEAN-AUGUSTE-DOMINIQUE INGRES

Το έργο Η ΟΝΤΑΛΙΣΚΗ ΜΕ ΤΗ ΣΚΛΑΒΑ (γαλλικά: L'Odalisque à l'esclave) αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα του ΟΡΙΕΝΤΑΛΙΣΜΟΥ στη γαλλική ζωγραφική του 19ου αιώνα. Ο JEAN-AUGUSTE-DOMINIQUE INGRES δημιούργησε την πρώτη εκδοχή του πίνακα το 1839 στη Ρώμη, κατόπιν παραγγελίας του Charles Marcotte.

Ιστορικά και Τεχνικά Στοιχεία

Ο Ingres δεν επισκέφθηκε ποτέ την Εγγύς Ανατολή, επομένως η σκηνή είναι προϊόν της φαντασίας του,

βασισμένη σε παλαιότερα σχέδια και γκραβούρες της εποχής.

• Πρώτη Εκδοχή (1839): Φιλοτεχνήθηκε με λάδι σε καμβά και σήμερα βρίσκεται στο FOGG ART MUSEUM στο Cambridge της Μασαχουσέτης. Χαρακτηρίζεται από το εσωτερικό ενός χαρεμιού με έναν τοίχο στο βάθος που δημιουργεί την αίσθηση του εγκλεισμού.

• Δεύτερη Εκδοχή (1842): Βρίσκεται στο WALTERS ART MUSEUM στη Βαλτιμόρη. Σε αυτή την εκδοχή, ο τοίχος του φόντου

  αντικαταστάθηκε από έναν κήπο, τον οποίο ζωγράφισε ο μαθητής του, Paul Flandrin.

• Διαδικασία Δημιουργίας: Ο Ingres επέβλεπε σχολαστικά τις λεπτομέρειες, αναθέτοντας σε μαθητές του (όπως ο RAYMOND BALZE) την εκτέλεση δευτερευόντων στοιχείων, όπως τα χαλιά, τα μωσαϊκά και τα μουσικά όργανα.

---

Η Παρουσία του Ταμπούρ (Σάζι)

Στο αριστερό τμήμα της σύνθεσης κυριαρχεί η μορφή μιας καθιστής μουσικού. Το όργανο που κρατά περιγράφεται στις πηγές ως ΤΑΜΠΟΥΡ (tanbour).

Το συγκεκριμένο όργανο, το οποίο ανήκει στην οικογένεια του λαούτου με μακρύ βραχίονα, ταυτίζεται συχνά με το ΣΑΖΙ λόγω του σχήματος του ηχείου και του μήκους του μανικιού του. Ο Ingres απέδωσε το όργανο με εξαιρετική ακρίβεια, βασιζόμενος σε λεπτομερή χαρακτικά της εποχής, ενισχύοντας την εξωτική και αισθησιακή ατμόσφαιρα του έργου. Η μουσικός φαίνεται να συνοδεύει με τις μελωδίες της τη χαλάρωση της γυμνής ονταλίσκης, αποτελώντας κεντρικό στοιχείο της οριενταλιστικής αφήγησης.