Οι πρώτοι 18 στίχοι του Μασναβί του Τζελαλεντίν Ρουμί

 

Είναι η πιο ιερή στιγμή της ισλαμικής μυστικιστικής λογοτεχνίας. Οι πρώτοι 18 στίχοι του Μασναβί του Τζελαλεντίν Ρουμί, γνωστοί ως «Το Τραγούδι του Καλαμιού» (Song of the Reed), γράφτηκαν από τον ίδιο τον Ρουμί (ενώ το υπόλοιπο έργο το υπαγόρευσε). Εδώ είναι το κείμενο που αποδίδει την ουσία της πνευματικής σου αναζήτησης: Ο Niyazi Sayin θεωρείται ο «ζωντανός θρύλος» που ενσάρκωσε αυτούς τους στίχους τον 20ο αιώνα)Το πρωτότυπο κείμενο είναι στα Περσικά (Farsi), καθώς ο Ρουμί έγραφε σε αυτή τη γλώσσα, παρόλο που έζησε στο Ικόνιο (Konya). Οι στίχοι είναι γραμμένοι σε μέτρο mathnawi και η μουσικότητα των λέξεων προσπαθεί να μιμηθεί τον ίδιο τον ήχο του Νέι. Ιδού οι πρώτοι στίχοι: Το Πρωτότυπο (Περσικά) بشنو این نی چون شکایت می‌کند از جدایی‌ها حکایت می‌کند کز نیستان تا مرا ببریده‌اند در نفیرم مرد و زن نالیده‌اند سینه خواهم شرحه شرحه از فراق تا بگویم شرح درد اشتیاق هر کسی کو دور ماند از اصل خویش باز جوید روزگار وصل خویش Μεταγραφή (Για να μπορείς να το διαβάσεις) Besheno in ney chon shekayat mikonadAz jodayi-ha hekayat mikonad Kaz neyestan ta mara bobride-andDar nafirem mard o zan nalide-and Sine khaham sharhe sharhe az feraqTa beguyam sharhe darde eshtiyaq Har kasi ko dur mand az asle khishBaz juyad ruzgare vasle khish Μικρή "Ακτινογραφία" των λέξεων: Besheno (بشنو): Η πρώτη λέξη του έργου. Σημαίνει «Άκου». Δεν λέει «διάβασε» ή «σκέψου», αλλά «άκου», γιατί η αλήθεια του Νέι περνάει από την ακοή στην καρδιά. Neyestan (نیستان): Ο καλαμιώνας. Η πηγή. Shekayat (شکایت): Το παράπονο. Όχι με την έννοια της γκρίνιας, αλλά του ιερού πόνου. Asle khish (اصل خویش): Η ρίζα μας, ο εαυτός μας, η αρχή μας Οι Πρώτοι Στίχοι (Μετάφραση/Απόδοση) Άκου το Νέι πώς διηγείται την ιστορία του,πώς παραπονιέται για τον χωρισμό: «Από τότε που με έκοψαν από τον καλαμιώνα μου,ο θρήνος μου έκανε άνδρες και γυναίκες να δακρύσουν.Ψάχνω μια καρδιά κομματιασμένη από τον αποχωρισμό,για να της φανερώσω τον πόνο του πόθου μου.Όποιος έμεινε μακριά από την πατρίδα του,λαχταρά τη στιγμή που θα επιστρέψει και θα ενωθεί ξανά μαζί της. Σε κάθε σύναξη έχω χύσει τα δάκρυά μου,σμίγοντας με τους λυπημένους και τους χαρούμενους.Ο καθένας έγινε φίλος μου κατά τη δική του αντίληψη,όμως κανείς δεν αναζήτησε τα μυστικά μέσα στην ψυχή μου. Το μυστικό μου δεν είναι ξένο από τον θρήνο μου,όμως το μάτι και το αυτί δεν έχουν το φως για να το δουν.Το σώμα δεν είναι κρυμμένο από την ψυχή, ούτε η ψυχή από το σώμα,κι όμως σε κανέναν δεν επιτρέπεται να δει την ψυχή». Αυτή η φωτιά είναι η φωνή του Νέι, δεν είναι άνεμος·όποιος δεν έχει αυτή τη φωτιά μέσα του, ας χαθεί! Γιατί αυτοί οι στίχοι εξηγούν το Νέι: Η Φωτιά (Ates): Ο Ρουμί ξεκαθαρίζει ότι αυτό που ακούμε δεν είναι απλώς αέρας (φυσική), αλλά η φωτιά της αγάπης και της επιθυμίας για το Θείο. Ο Καλαμιώνας (Nayestan): Είναι ο μεταφυσικός κόσμος από τον οποίο προήλθαμε. Το Νέι τρυπήθηκε (οι οπές του) για να μπορεί να βγάλει ήχο, ακριβώς όπως ο άνθρωπος πρέπει να «κενωθεί» από τον εγωισμό του για να γίνει δοχείο της θείας πνοής. Το Μυστικό: Ο ήχος του Νέι είναι φανερός σε όλους, αλλά το νόημά του το καταλαβαίνει μόνο όποιος έχει πονέσει ή αγαπήσει βαθιά